Bemanningsbank opstappersdag, 11 mei 2019, Flevo Marina, Lelystad

HomeZeilen voor ..OpstappersBemanningsbank opstappersdag, 11 mei 2019, Flevo Marina, Lelystad
HomeZeilen voor ..OpstappersBemanningsbank opstappersdag, 11 mei 2019, Flevo Marina, Lelystad
Klokslag 6 minuten voor tien lopen Daniela en ik het restaurant binnen waar Harry al 10 minuten aan het palaveren is: de indeling van de boten, een groep van 40 vrouwen en mannen in totaal om  de kneepjes van het vak nog eens door te nemen:

IMG 5905

10 schippers hebben zich de mijlen uit de sloffen gezeild om deze dag mogelijk te maken (“Just voor de lol”, hoor ik Bob zeggen), 30 opstappers en verder een hoop zon. Tussen station en restaurant zijn al vele verhalen ‘van zee’ de revue gepasseerd; wat een bak aan ervaring alleen al op ons schip, laat staan binnen de hele groep. Het voelt in ieder geval als een warm bad!

Een krimpende wind van NO naar NW, aanwakkerend van een kleine drie tot een dikke vier. Vol op de neus als we de haven willen uitvaren. Beroepsverkeer gaat voor en ook de drie-master, pendelend tussen Lelystad en het Ketelmeer, geven we alle ruimte en egards.
Er wordt gegijpt, bijgelegen, een overstagje extra gedraaid, de sliplijn gezocht, het mannetje gaat over boord, de majestueuze paalsteek (‘huh, paalsteek?’), een rifje gezet en aankomen aan lagerwal!! Hoe ging dat ook al weer. Zo aan het begin van een nieuw vaarseizoen een vaak terugkerende vraag. Inslingeren heet zoiets, geloof ik.
 

De arctische wind blaast haar laatste koude longen leeg; op z’n tijd zou ‘thermo’ geen overbodige luxe zijn geweest en dus houden we de traditionele zwempartij nog te goed voor aangenamere temperaturen in  en boven het water. En ook de zeehondjes moeten even tot in september (Makkum) wachten.

Urk halen we vandaag niet, met maximaal 45 graden aan de wind is het dan ineens een heel eind, maar ook hier geldt: varen is onthaasten. Urk? Een ander keertje.
Bij thuiskomst ‘moet en zal’ een speedboot voor ons langs passeren: “Wij laten u voorgaan en wensen u verder nog een fijne reis”. Tijdens het afmeren komt de zeezieke (combinatie van oorzaken) ook weer tot leven – hij krijgt een nieuwe kans tijdens het ‘Rondje van Noord-Holland’. Het ankerbiertje smaakt voortreffelijk: heerlijk rozig worden na een lange frisse middag op het water. Het afsluitend BBQ is overdadig en de maag wordt weer eens kostelijk gestreeld, klasse.

 

Joh, wat een heerlijke dag zo’n dag!

 

Peter van den Berg